Historia medycyny w regionie: Jak zmieniały się szpitale w Kędzierzynie-Koźlu

Historia opieki medycznej w naszym regionie to fascynująca podróż przez dziesięciolecia. Początki szpitalnictwa w Koźlu sięgają 1871 roku, kiedy to przy dawnej Schulstrasse, obecnie ulicy Piramowicza, uruchomiono placówkę Fundacji Brendeisa. Obiekt prowadzony przez siostry elżbietanki dysponował jedynie 20 łóżkami, co w obliczu rozwoju miasta okazało się niewystarczające. Nowoczesny, wielooddziałowy kompleks medyczny w Koźlu powstał dopiero w latach 40. XX wieku, a po 1945 roku został przejęty i uruchomiony przez polskie władze.

Własną historię posiada również Kędzierzyn, gdzie szpital powstał w 1903 roku jako placówka fundacji św. Antoniego. Decyzja o jego budowie zapadła po tragicznych wydarzeniach z nocy z 12 na 13 sierpnia 1902 roku, kiedy to w pobliżu dworca kolejowego doszło do groźnego wypadku. Wielu rannych zmarło wówczas w drodze do szpitala w Opolu. Szpital w Kędzierzynie dysponował 50 łóżkami, a opiekę nad pacjentami sprawowały siostry Służebniczki Marii Panny Niepokalanego Poczęcia. Pierwszym dyrektorem był dr Hans Sowada, a po 1945 roku funkcję tę objął dr Władysław Opolski.

Warto również wspomnieć o nieistniejącym już szpitalu w Sławięcicach, otwartym w 1884 roku, który specjalizował się w leczeniu gruźlicy. Placówka ta zyskała sławę dzięki wizytom Roberta Kocha, laureata Nagrody Nobla z 1905 roku, który prowadził tam swoje badania. Obiekt funkcjonował jeszcze w latach 90., jednak ostatecznie został zamknięty na rzecz rozwijającej się lecznicy w Koźlu.